اصطلاحات نماز
| اصطلاحات نماز | |
|
قبله "قبله" به معني "جهت" است وبه اين نام ناميده مي شود ، زيرا نمازگزار در مقابل آن مي ايستد. معناي اصطلاحي قبله: پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله در مدت 13 سال پس از بعثت در مكه و چند ماه بعد از هجرت در مدينه به امر خداوند متعال به سوي بيت المقدس عبادت مي كردند؛ ولي بعد از آن قبله تغيير يافت و مسلمانان مامور شدند كه به سوي كعبه نماز بگزارند. 1- نيت: 2- تكبيره الاحرام :
در هرركعت بعد از قرائت بايد به اندازه اي خم شود كه بتواند دست را به زانو بگذارد اين عمل را ركوع مي گويند.
5- تشهد : در ركعت دوم تمام نمازهاي واجب وركعت سوم نماز مغرب وركعت چهارم نماز ظهر وعصر وعشا بايد انسان بعد از سجده دوم بنشيند ودر حال آرام بودن بدن تشهد بخواند. واجبات تشهد: 1- گفتن شهادتين : 6- سلام : بعد از تشهد ركعت آخر نماز ، مستحب است در حالي كه نشسته وبدن آرام است بگويد : السلام عليك ايها النبي ورحمه الله وبركاته واين جمله جزء سلام هاي نماز نيست بلكه از توابع تشهد ومستحب مي باشد ؛ ولي بنابر احتياط مستحب ترك نشود وسلام واجب يكي از دوصيغه زير است :
واجب است افعال واذكار نماز را به ترتيب به جا آورد به اين كه مقدم نمايد تكبيره الاحرام را برقرائت ، وقرائت را برركوع وركوع را برسجود وهمچنين تا آخر نماز ، واگر عمدا برخلاف ترتيب عمل كند موجب بطلان نماز مي گردد.
* از شماره 1تا 6 برگرفته از كتاب احكام عمومي اثر محمد وحيدي تكتف در نماز !! يكي از واژگان مصطلح ، كه در ميان برادران اهل سنت رايج است ، "تكتف" است نظر به رسالت پايگاه صلات در جهت تنوير افكار عمومي اين موضوع به اجمال مورد بررسي قرار مي گيرد كه درذيل از نظرتان مي گذرد: نمازگزاردن به صورت دستبسته از نظر شيعه : نماز گزاردن به صورت دستبسته(قبض يا تكتف )، در فقه اماميه بدعت وحرام است. امير مؤمنان مىفرمايد:«لا يجمع المسلم يديه في صلاته وهو قائم بين يدي الله يشبه باهل الكفرمن المجوس» (1) : نمازگزار دستهاى خود را در حاليكه در برابر خدا ايستاده است روى هم قرار ندهد كه با اين عمل، شيوه مجوسيان كافر را حكايت مىكند. ابوحميد ساعدى، صحابى بزرگ، براى گروهى از صحابه كه در ميان آنان ابو هريره دوسى، سهل ساعدى، ابو اسيد ساعدى، ابو قتاده، حارث بن ربعى و محمد بن مسلمه نيز حضور داشتند، كيفيت انجام نماز را از رسول خدا حكايت كرد و نيز از مستحبات ريز و درشت آن نام برد، ولى از چنين عملى (دست روى دست نهادن در نماز) سخن به ميان نياورد. (2) بديهى است اگر شيوه پيامبر ولو احيانا چنين بود، او يادآور مىشد، ويا حاضران تذكر مىدادند.مشابه حديثساعدى، از زبان امام صادقعليه السلام به وسيله حماد بن عيسى نيز در كتابهاى حديثى ما نقل شده است.(3) از حديثسهل بن سعد استفاده مىشود كه دستبسته نماز خواندن، بعد از پيامبر به وجود آمده است، زيرا مىگويد: «كان الناس يؤمرون»: به مردم دستور مىدادند. چه، اگر اين كار دستور پيامبر بود، آن را به پيامبر نسبت مىداد.(4) 1. وسائل الشيعه، ج 4 باب 15 از ابواب قواطع نماز، حديث 7. |